373 كوهى شيرازى اسمش شيخ على و از قدماى مشايخ بوده است صاحب تاريخ گزيده او را از مريدان شيخ ابو عبد اللّه خفيف مشهور به شيخ كبير دانسته و برادر پير حسين شيروانى شمرده در هر حال به حسب زمان بر شيخ سعدى مقدم است و به باباى كوهى مشهور است كوهى تخلص مىكرده مرقدش در خارج شيراز بر فراز كوه معروف و اكنون تكيه‌گاهى مشهور است ديوانش ديده شده غزلياتش تمامى در بيان توحيد است و ازوست : هركه را زلف چو زنجير تو ديوانه كند * ز آشنايان جهانش همه بيگانه كند و له عاقبت سيل سرشكى ببرد بنيادش * هركه بر گريهء ارباب نظر مىخندد و له چو ختم آفرينش آدمى بود * به آخر نوع انسان آفريدند و له اى كه از فرط بزرگى مىنگنجى در جهان * در دلم كان قطرهء خونيست چون جا كرده‌اى